Ish-zëvendësministri i Arsimit, Taulant Muka, i njohur për denoncimet e tij publike kundër plagjiaturës akademike, është rikthyer në qendër të debatit pas deklaratave të fundit gjatë protestave në Tiranë. Krahas kritikave të tij ndaj qeverisë dhe sistemit universitar, në vëmendje janë rikthyer edhe pretendimet e ngritura vite më parë mbi punimin e tij të doktoraturës.

Në dhjetor të vitit 2018, një raportim mediatik ngriti pikëpyetje mbi origjinalitetin e doktoraturës së Mukës, të përfunduar në Roterdam. Sipas analizës së publikuar në atë kohë, kontrolli i punimit me dy programe kompjuterike kishte identifikuar 56.920 fjalë me përputhje me publikime të tjera shkencore, një nivel që raportohej se arrinte afërsisht 50% të materialit.

Megjithatë, raportimi evidentonte se një pjesë e përmbajtjes së përsëritur vinte nga punime shkencore ku vetë Muka figuronte si bashkautor. Kjo është një rrethanë e rëndësishme, pasi përputhja e tekstit nuk provon automatikisht plagjiaturë dhe kërkon vlerësim të mëtejshëm akademik. Nuk rezulton i konfirmuar një vendim përfundimtar institucional që ta ketë shpallur doktoraturën e tij plagjiaturë.

Debati ka përfshirë edhe të kaluarën akademike të ish-zëvendësministrit. Në vitin 2018, Muka publikoi dokumentacionin e notave të tij, duke deklaruar se kishte përfunduar studimet me mesataren 9.15 dhe duke kundërshtuar dyshimet e ngritura publikisht mbi rezultatet akademike.

Ndërkohë, më 17 tetor 2026, gjatë protestës përpara Ministrisë së Arsimit, Muka kritikoi ashpër qeverinë dhe drejtuesit e institucioneve arsimore, duke i akuzuar për promovimin e individëve të përfshirë, sipas tij, në plagjiaturë.

Ai e cilësoi institucionin si “Ministria e Plagjiaturës”, ndërsa pretendoi se denoncimet e mëparshme nuk kishin marrë përgjigjen e duhur institucionale.

Por vëmendje të veçantë morën deklaratat e tij për gjendjen shëndetësore të kryeministrit Edi Rama.

“Dje i ishte trashur gjuha nga medikamentet antipanik, pasi nuk shqiptonte dot TH dhe DH”, deklaroi Muka gjatë protestës, pa paraqitur prova mjekësore për pretendimin.

Deklarata ka ngritur një tjetër çështje që lidhet me përgjegjësinë në komunikimin publik, veçanërisht kur vlerësimet mbi shëndetin e një personi paraqiten nga individë me formim në fushën e mjekësisë.

Kritika ndaj vendimmarrjes së një kryeministri është pjesë e debatit demokratik, por pretendimet për përdorimin e medikamenteve apo gjendjen shëndetësore kërkojnë prova dhe nuk mund të mbështeten vetëm në përshtypje nga paraqitjet publike.

Nga ana tjetër, denoncimet e Mukës për plagjiaturën kanë kontribuar ndër vite në hapjen e diskutimeve mbi integritetin akademik dhe standardet e kërkimit shkencor në Shqipëri.

Pikërisht për këtë arsye, debatet që lidhen me doktoraturën e tij, deklaratat publike dhe pretendimet ndaj personave të tjerë kërkojnë trajtim mbi të njëjtat parime: dokumentim, transparencë dhe verifikim të pavarur.

Çështja që ngrihet nuk është nëse Taulant Muka duhet të vazhdojë të denoncojë plagjiaturën, por nëse standardet që kërkon nga të tjerët duhet të zbatohen njësoj edhe ndaj punës dhe deklaratave të tij.

Në fund, integriteti akademik nuk përcaktohet vetëm nga numri i publikimeve apo denoncimeve, por nga saktësia e pretendimeve, cilësia e provave dhe gatishmëria për t’iu nënshtruar të njëjtit standard verifikimi.